زمینه و هدف: در سازمان‌های پیچیده سلامت، رفتار کاری نوآورانه برای ارتقای ایمنی بیمار و کیفیت خدمات حیاتی است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین رابطه مستقیم بین کیفیت مبادله رهبر-عضو (LMX) و رفتار کاری نوآورانه کارکنان در محیط‌های بالینی است تا مشخص شود چگونه تعاملات مدیریتی می‌تواند رفتارهای خلاقانه را بدون واسطه‌های روان‌شناختی میانجی هدایت کند.
روش کار: این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی و در قالب مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان کادر درمان بیمارستان‌های آموزشی بود که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌های استاندارد مبادله رهبر-عضو (LMX-7) و رفتار کاری نوآورانه (Janssen) بود. داده‌های حاصل، پس از تأیید روایی و پایایی، با استفاده از نرم‌افزارهای آماری برای سنجش روابط مستقیم مدل تحلیل گردید.
یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها حاکی از وجود رابطه‌ای مثبت، مستقیم و معنادار میان کیفیت مبادله رهبر-عضو و رفتار کاری نوآورانه است. یافته‌ها نشان داد که سطوح بالای اعتماد، احترام و حمایت در رابطه رهبر با اعضا، به‌طور مؤثری موجب ارتقای سطح مشارکت کارکنان در شناسایی مشکلات و ارائه راهکارهای نوین می‌شود. همچنین تحلیل مسیر نشان داد که سبک رهبری مبتنی بر تعامل، توان پیش‌بینی‌کنندگی بالایی برای رفتارهای نوآورانه در محیط‌های عملیاتی داشته و اثرگذاری آن در واحدهای پرفشار بالینی کاملاً مشهود است.
نتیجه‌گیری: کیفیت رابطه رهبر-عضو به‌عنوان یک پیشران مستقل، نقش تعیین‌کننده‌ای در هدایت خلاقیت کارکنان سلامت ایفا می‌کند. تقویت مهارت‌های ارتباطی مدیران و ایجاد فرهنگ مبتنی بر حمایت و اعتماد متقابل در بخش‌های درمانی، راهبردی کارآمد برای ارتقای عملکرد نوآورانه و بهبود مستمر خدمات در نظام سلامت است. سرمایه‌گذاری بر توسعه تعاملات رهبری می‌تواند به عنوان ابزاری مدیریتی برای عبور از ساختارهای سنتی به سمت مدل‌های نوآورانه مراقبت عمل کند.