چکیده
مقدمه و هدف: کودکان دارای محرومیت اقتصادی، به دلیل محدودیت منابع محیطی، فقدان فرصت‌های آموزشی و چالش‌های اجتماعی-اقتصادی، در معرض خطر توسعه ناکافی کارکردهای اجرایی قرار دارند، بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات حرکتی منتخب بر کارکردهای اجرایی کودکان دارای محرومیت اقتصادی بود.
روش کار: جامعه آماری شامل 30 دانش‌آموز پسر 7 تا 9 ساله شهر کهنوج بود که به روش هدفمند و طبقه‌ای انتخاب شدند و به دو گروه تجربی (تمرینات حرکتی منتخب) و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، 16 جلسه تمرینات حرکتی را تحت نظارت اجرا کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف (BRIEF) فرم والدین بود.
یافته‌ها: نتایج تحلیل‌های توصیفی، آزمون تی همبسته و تحلیل کوواریانس نشان داد که تمرینات حرکتی منتخب تأثیر قابل توجهی بر مهارت‌های تنظیم رفتار، بازداری، انتقال توجه و کنترل هیجان کودکان گروه تجربی داشت و میانگین نمرات این متغیرها در پس‌آزمون بهبود معناداری را نسبت به پیش‌آزمون نشان داد، در حالی که گروه کنترل تغییر قابل توجهی نداشت.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که مداخله حرکتی منتخب می‌تواند توانایی‌های شناختی سطح بالا و مهارت‌های اجرایی کودکان دارای محرومیت اقتصادی را تقویت کند و به بهبود خودآگاهی، اعتماد به نفس و احساس ارزشمندی آنان کمک نماید. این نتایج اهمیت طراحی برنامه‌های هدفمند حرکتی برای ارتقای کارکردهای اجرایی در کودکان محروم را برجسته می‌کند.