مقدمه و هدف: شناسایی دقیق نیازهای آموزشی نه تنها یک اقدام فنی، بلکه یک راهبرد فرهنگی برای ارتقای سطح ایمنی سازمان محسوب می‌شود، بنابراین هدف مطالعه بررسی نیازسنجی آموزش‌های ایمنی، سلامت کار و محیط زیست (HSE) در نیروگاه شهید سلیمی نکا بود.
روش کار: روش مطالعه این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و پیمایشی بود که به‌صورت میدانی در بخش HSE نیروگاه شهید سلیمی نکا در تابستان 1394 انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان نیروگاه بود که با استفاده از جدول مورگان، 80 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها از طریق چهار پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر مدل کرک‌پاتریک انجام گرفت؛ به‌طوری‌که سطح اول (واکنش/رضایت‌مندی) با پرسشنامه رضایت‌مندی، سطح دوم (یادگیری) با آزمون پیش‌آزمون و پس‌آزمون، سطح سوم (تغییر رفتار) با ارزیابی کارشناسان و سطح چهارم (اثربخشی) با نظر مدیران ارشد سنجیده شد. پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید شد و برای تحلیل داده‌ها از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف و آزمون t زوجی در نرم‌افزار SPSS نسخه 20 استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد پرسشنامه‌های مورد استفاده در چهار سطح مدل کرک‌پاتریک از پایایی مطلوبی برخوردار بود. در سطح واکنش، بیشترین میزان رضایت شرکت‌کنندگان مربوط به «زمان برگزاری کلاس‌ها» و کمترین میزان رضایت مربوط به «خدمات رفاهی» بود. در سطح یادگیری، میانگین آگاهی شرکت‌کنندگان پس از برگزاری کارگاه به‌طور معناداری نسبت به قبل افزایش یافت و تفاوت آماری معنی‌داری بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون مشاهده شد. در مجموع، شاخص نهایی اثربخشی کارگاه بر اساس مدل کرک‌پاتریک 89/55 از 100 محاسبه گردید که نشان‌دهنده اثربخشی متوسط رو به مطلوب مداخله آموزشی است.
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، می‌توان نتیجه گرفت که مکانیسم اثرگذاری آموزش‌های HSE در این نیروگاه بیشتر در سطح شناختی و رفتاری فعال شده است، اما برای تبدیل این اثرات به نتایج پایدار سازمانی، لازم است نظام نیازسنجی آموزشی، پیگیری پس از آموزش و فرهنگ‌سازی ایمنی به‌صورت یکپارچه تقویت شود.